HBA1C

Hemoglobin A1c (HbA1c), hemoglobin molekülünün N-terminal amino asidine bir heksoz molekülünün non-enzimatik bağlanması sonucu oluşur. Bu bağlanma, eritrositin tüm yaşam süresi boyunca sürekli gerçekleşir ve kandaki glukoz konsantrasyonu ile eritrositin glukoza maruz kalma süresine bağlıdır. Bu nedenle HbA1c düzeyi, önceki dönemdeki (yaklaşık 8–12 hafta) ortalama kan glukoz konsantrasyonunu yansıtır ve kan veya idrar glukoz ölçümlerine kıyasla uzun dönem glisemik kontrolün değerlendirilmesinde daha güvenilir bir göstergedir. Diyabetik hastalarda, kan glukoz düzeylerinin yüksek olmasına bağlı olarak HbA1c düzeyi normal bireylere göre genellikle 2–3 kat daha yüksek bulunur. HbA1c ölçümü genellikle; Tip 1 diyabet ve kontrolsüz tip 2 diyabet hastalarında yılda 3–4 kez, İyi kontrollü tip 2 diyabet hastalarında ise yılda 2 kez yapılmalıdır. (ADA, American Diabetes Association)

Bu test aşağıdaki durumların değerlendirilmesinde kullanılır:

• Diabetes mellitus tanısı
• Glikemik kontrolün izlenmesi
• Tedavi etkinliğinin değerlendirilmesi
• Prediyabet taraması

Test Sonucunun Yorumu:

Düşük HbA1c: Genellikle klinik olarak anlamlı değildir; hemolitik anemi, kan kaybı veya eritrosit ömrünün kısaldığı durumlarda görülebilir.

Yüksek HbA1c: Kronik hiperglisemi ile ilişkilidir ve diabetes mellitus veya yetersiz glisemik kontrolü düşündürür.

Sonuçlar klinik bulgular ve diğer glukoz ölçümleri ile birlikte değerlendirilmelidir.